The bird and the cage

Afgelopen week was ik op retraite in Córdoba, Spanje bij mijn Tibetaanse leraar Tulku Lobsang. Tijdens de retraite vertelde hij een verhaal over The bird and the cage. Los van een onvervulde kinderwens vond ik het een inspirerend verhaal, maar het deed me ook terugdenken aan de sociale druk die er heerst rondom het krijgen van kinderen.

“Heb je kinderen?” is zo’n beetje de eerste vraag die mensen stellen als je kennismaakt. Inmiddels kan ik daar ontspannen op reageren met: “Nee, die hadden we graag gewild, maar ze zijn niet gekomen.” Maar er was een tijd dat die vraag veel spanning opleverde. Niet alleen vanwege de schaamte dat het niet lukte en het pijnlijke verlangen, maar ook omdat die vraag een gevoel van falen opriep: ik voldeed niet aan de verwachtingen van het sociale plaatje. Dat zo’n beetje al mijn vriendinnen zwanger of kolvend rondliepen, maakte nog duidelijker hoe erg ik afweek van de norm.

Ik heb me later weleens afgevraagd in hoeverre sociale druk invloed had op de beslissingen die we namen in ons medische traject. Zoals het ondergaan IVF, waarvan ik altijd had gezegd: ‘dat dus nooit!’. En toch deden we het. Omdat de mogelijkheden er waren. En omdat je alles gedaan wilt hebben wat in je mogelijkheden ligt. Toch? Of is dat eigenlijk een overtuiging van de maakbaarheidsmaatschappij waarin we leven?

Ja, ik wilde heel graag kinderen krijgen. En ja, een deel van mij wilde dat óók omdat al mijn vriendinnen moeder werden en ik daar graag bij wilde horen. Tegelijkertijd voelde het voor mij niet goed om die synthetische hormonen in mijn gezonde lichaam te spuiten. Hoe lang ga je tegen je eigen gevoel in? En hoe weet je of het doorgaan met behandelingen een authentieke keuze is of wordt ingegeven door sociale druk? Tsja … dat is voor iedereen anders, denk ik.

Nadat de eerste IVF-behandeling niet tot een zwangerschap leidde, bemoeide mijn lichaam zich met de beslissing voor een eventuele volgende behandeling. “NEE!” zei ze in de vorm van weerstand, spanning en een sterk gevoel vanuit mijn onderbuik. Op het moment van voelen, werd de strijdbijl in mijn hoofd begraven. Opeens was het helder: ik wil geen behandelingen meer, punt. Mijn lief was het roerend met me eens. IVF stond voor ons te ver af van de natuur. Te ver ook van onze eigen natuur. Het klopte gewoon niet voor ons.

Dus stopten we. Pakten we de sleutel van onze kooi terug, deden het deurtje open en vlogen naar buiten … terug naar onze ware natuur.

The bird and the cage

The bird wasn’t designed for living in a cage, because it has wings. The cage is actually against the nature of the bird. But it was put there when it was still young. And now the cage is the only thing the bird knows. It doesn’t remember how life is outside of the cage.

Sometimes though the bird gets restless. It feels a strong force deep inside to get out of the cage. It is longing to fly, but there is no space for that in the cage.

However, when you open the door of the cage, the bird gets scared. It has been in the cage for so long. It moves towards the far corner of the cage, makes itself very small and very quiet. It starts to shake out of fear.

So what do you do?

You take the bird with your hand out of the cage and throw it with full power into the sky.

The natural instinct of the bird is to open its wings and fly away. The bird goes up and up and sees the free, open space.

Some birds feel very happy.
Some birds feel fearful, they stop flying and fall down.
Some birds fly back to the cage immediately.

Life is like the cage.

A cage with an open door is a protection.

But if you give the key away, it becomes a prison.

If you give the key of your cage to someone else – let’s call that someone Society – than you will become very busy fulfilling others’ expectations. You hope Society will open the cage for you, so you do the best you can. But Society’s expectations are never fullfilled. It is never satisfied. You’ll never get the key back. You’ll end up being a slave.

Don’t give the key away!
Because there is only one key!

Keep it.
Be yourself.
Be your true nature.